Pierwsza taka uroczystość 710 DW KEDYW
710 DW “KEDYW” rozpoczęła swój udział w Zlocie Harcerskim w 82. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego dnia 29 lipca br. od nieoficjalnej, ale bardzo WAŻNEJ dla drużyny UROCZYSTOŚCI.
Zanim o uroczystości przypomnijmy sobie czym był w czasie II wojny światowej “KEDYW” – pełna nazwa Kierownictwo Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej – dział organizacyjny Armii Krajowej zajmujący się przeprowadzaniem i organizacją akcji bojowych, zamachów, sabotażu oraz dywersji wymierzonej w rząd Generalnego Gubernatorstwa, niemiecką nazistowską administrację okupacyjną, policję oraz wojsko stacjonujące na terytorium Generalnego Gubernatorstwa, ziem polskich włączonych do III Rzeszy oraz państwa niemieckiego.
Formalnie początek Kedywu dał rozkaz nr 84 dowódcy Armii Krajowej gen. Stefana Roweckiego „Grota”, wydany 22 stycznia 1943 noszący nazwę Uporządkowanie odcinka walki czynnej, miał za zadanie stworzenie podstawy formalnej dla nowej organizacji organów kierujących walką bieżącą i realizujących ją. Postanowiono połączyć dotychczasowe wysiłki Związku Odwetu i Wachlarza i wzmocnienie ich osobami dotychczas nie biorącymi udziału w walce czynnej.
Rozkaz 84 nakazywał zorganizowanie tak w KG, jak w komendach Obszarów i Okręgów „komórek sztabowych” o nazwie „Kedyw” (Kierownictwo Dywersji). Zwracano przy tym uwagę na dyspozycyjność podległych tym komórkom oddziałów oraz polecano stworzenie dla nich odrębnej sieci szybkiej łączności z komendantami Okręgów i Obszarów.
Dopiero teraz możemy opowiedzieć o NASZEJ UROCZYSTOŚCI. Inicjatorami uroczystości byli Druhny i Druhowie z 710 DW “KEDYW” oraz “Nasza Ciocia” Hanna Kanieska (córka ANNY HALINY JAKUBOWSKIEJ ,,HANKI”).
Po raz pierwszy w historii Drużyny mieliśmy zaszczyt odwiedzić i oznaczyć chustą grób ŻOŁNIERKI służące w “KEDYW-ie”, co stało się nową tradycją Drużyny (w roku 40-lecia jej powstania).
ANNA HALINA JAKUBOWSKA ,,HANKA”
Anna Halina urodziła się 25 lipca 1925 r w Warszawie. Ukończyła szkołę powszechną sióstr Urszulanek.
Od 1941 r w była członkiem Związku Walki Zbrojnej jako „Hanka”. Po przemianowaniu ZWZ na Armię Krajową służyła w Kedyw AK grupa Bakcyl. Uczęszczała też w konspiracji do liceum pedagogicznego.
POWSTANIE WARSZAWSKIE
Wybuch Powstania Warszawskiego, zastał ,,Hankę” na Śródmieściu. Do 15 sierpnia była pielęgniarką w powstańczym szpitalu przy ul. Mariańskiej. Potem walczyła jako łączniczka i sanitariuszka w Śródmieściu Północ w Zgrupowaniu „Bartkiewicza” w 4 kompanii, 2 pluton im. por. „Rydla”.
Po kapitulacji Powstania wyszła z Warszawy 5 października 1944 r. z ostatnim oddziałem żołnierzy kobiet. Przewieziona do Stalag 11B Fallingbostel. Następnie przeniesiona do obozu Bergen-Belsen, a 24 grudnia 1944 r do Stalagu VIC Oberlangen. We wszystkich tych obozach widniała pod numerem 141468.
Żołnierze oswobodzili z obozu ponad 1700 kobiet. Następnego dnia do Oberlangen przyjechał gen. Stanisław Maczek.
Po wyzwoleniu obozu przez 1 Polską Dywizję Pancerną wstąpiła do 8 Batalionu Strzelców Dywizji.
Obóz został zlikwidowany w pierwszych dniach maja 1945 r a kobiety przeniosły się do niemieckiego Haren w Dolnej Saksonii, które przejęła 1 Dywizja Pancerna.
Do Polski powróciła 7 czerwca 1947 r. Pracowała do 1966 r. jako urzędnik. Po wyczerpujących pobytach w 3 obozach niemieckich w czasie wojny w wieku 38 lat otrzymała 2 grupę inwalidzką.
Zmarła w 2012 r. Została pochowana na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.
CZEŚĆ JEJ PAMIĘCI
Marcin Bieniek
